هم چنان كه بعضى از جبرى مسلكان همين كار را كرده‌اند . بحث روايتى در تفسير قمى در ذيل آيه * ( « إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ » ) * مىگويد : پدرم از ابن ابى عمير از امام صادق ( ع ) روايت كرد كه فرمود : گردنهايشان - يعنى گردنهاى بنى اميه - با آمدن صيحه اى آسمانى به نام صاحب الامر ، نرم و خاضع مىشود « 1 » . مؤلف : اين معنا را كلينى نيز در روضه كافى « 2 » و صدوق در كمال الدين و مفيد در ارشاد « 3 » و شيخ در غيبت « 4 » ، روايت كرده‌اند . و ظاهرا اين روايات همه از باب جرى و تطبيق مصداق بر كلى است ، نه از باب تفسير ، چون سياق آيات با تفسير بودن آنها نمىسازد .

--> ( 1 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 118 . ( 2 ) روضه كافى ، ج 8 ، ص 310 ، ح 483 . ( 3 ) ارشاد مفيد ، ص 359 . ( 4 ) الغيبة ، ص 267 .